Eend Alfred

Een drukke donderdagavond, de dierenambulance komt binnen. “Kunnen we hier nog wat aan doen?” klinkt de vraag. Een eend met een gebroken poot. Ik kijk naar de eend en vervolgens naar de hulpverlener van de dierenambulance. Mijn geweten twijfelt eventjes. Ik kijk nogmaals naar de hulpeloze eend en besluit snel: ik ga ‘m helpen. “Laat ‘m maar hier dan kan ik er zo goed naar kijken.”

Ik noem ‘m Alfred. Zo goed en kwaad als het kan probeer ik het geknakte pootje van Alfred te spalken en te verbinden. Weer speelt mijn geweten door mijn hoofd ‘Dit gaat ‘m niet worden’. Eerst kijken hoe Alfred hier zelf op reageert.

De verschijnselen van afsterven worden zichtbaar. Ik ga Alfred verder helpen. Ik besluit het pootje te amputeren zodat het stompje kan genezen.

Een 3D printer zou in dit geval uitkomst kunnen bieden. Na even Googlen zie ik inderdaad dat er in Canada een 3D toepassing is bedacht voor 1-potige eenden. Maar dit is Nederland! Komt vrijbuiter Alfred dan elke maand terug voor controle van de prothese? Of bepalen wij dat Alfred een aangepast leven moet leiden? Mijn gevoel stuurt me naar de weg met de meest natuurlijke oplossing. Ik neem Alfred mee naar huis, hij krijgt een tijdelijk onderkomen naast Snuf, ons konijn.

Na ruim twee weken, met een mooi genezen stompje, is de dag aangebroken dat Alfred weer op pad gaat in de vrije natuur. Ik zoek een mooi beschut plekje op bij de rivier de Berkel in Borculo. Samen met mijn dochters zwaaien we Alfred uit. Op het land is het behelpen maar al zwemmend voelt hij zich als een vis in het water. Het zwemmen ziet er ook nog eens heel gewoon uit. Hij redt zich aardig met 1 poot. Op hoop van zege overgeleverd aan moeder natuur.

Aan de balie van de praktijk meldt Mevr. Rode uit Hengelo zich. Vanuit de spreekkamer hoor ik het gesprek met onze assistente. “Hoe is het met die eend met de gebroken poot afgelopen? Ik gaf er niet veel meer voor, maar ik hoorde dat hij hier is gebracht door de dierenambulance. En nu wil het toeval dat ik bij mijn vijver vanmorgen een eend aantrof met 1 poot, die verdacht veel lijkt op de eend die ik had weggebracht”. 

De hoofdrolspeler ‘Alfred’ herkende ik direct uit de filmpjes die vervolgens per mail werden verstuurd. Alfred is dus van Borculo - Gelderland terug naar Hengelo - Overijsel gevlogen. Terug naar zijn vertrouwde plekje, zijn ‘thuis’. 1 Poot minder maar zijn navigatie doet het nog prima. Af en toe zoekt Alfred even de rust op bij het vijvertje van mevr. Rode om vervolgens zich weer te mengen onder het eendenvolk bij de grote plas.

Na een drukke dag, tevreden en dankbaar voor dit mooie verhaal doe ik het licht uit van de praktijk. Vroeg naar bed, wie weet welk avontuur me vannacht weer wekt.

 

 foto Alfred

 Leuke 3D print link!