1 Beeld zegt meer dan 1000 woorden

Dit beeld van een bijzonder moment zegt de familie Dikken en ons nog veel meer. Het ontroerde me zelfs toen de familie Dikken deze met trots aan ons overhandigde. Het laat weer zien dat diergeneeskunde meer is dan het toepassen van een wetenschap. Het gaat ook zoveel over relaties. Relaties met de dieren en met de mensen.

Jackie omlijst

Jacky als bruidsjongen

Jacky, inmiddels 12 jaar oud, hebben we in 2005 voor het eerst ontmoet omdat hij beschoten was met hagel. Het is een lieve, enthousiaste Engelse Springer Spaniel. In de loop der jaren had hij wel eens wat kwaaltjes waarvoor een bezoek aan de dierenarts nodig was. Last van zijn rug door vergroeiing, binnenballen die in de weg zaten en hier en daar wat kleine tumoren die zichtbaar werden en zijn verwijderd. Ook mede dankzij de goede en invoelende zorg van de eigenaren hebben we Jacky kunnen helpen met zijn kwaaltjes.

In 2014 had Jacky last van zijn rechteroor. Er vond een ontstekingsreactie plaats. We deden verschillende pogingen om de ontsteking tot rust te brengen. Zelfs een speciale zalf uit de apotheek van het Dierenziekenhuis in Utrecht kon Jacky niet verlossen van de ontsteking. De boosdoener was een onderliggende kwaadaardige, groeiende tumor. Het oor kwam helemaal dicht te zitten. We besloten te opereren en te onderzoeken of we de tumor in zijn geheel weg konden halen. Grotendeels was dit gelukt maar het blijft altijd spannend hoe de tumor zich verder zal ontwikkelen. Jacky knapte aardig op en had zichtbaar geen last meer van de druk in zijn oor.

Een half jaar later kwam Jacky weer op de praktijk alleen nu meer dood dan levend. De afweging euthanasie of toch nog kijken of we de doorgroeiende tumor kunnen begrenzen is geen gemakkelijke. In zo’n moment komt zoveel samen en vechten gevoel en verstand om een plek. Toch kozen we samen met de eigenaren om het nog een kans te geven en alles in dat oor weg te halen, zelfs het trommelvlies.

 
Jacky krabbelde weer op en leek zich fier te gedragen. Hij snuffelde en banjerde in het rond als een gezonde hond. Ruim een jaar later groeide de tumor weer zichtbaar door. Het was nu januari 2016. De baasjes vroegen zich af “wat is nu wijsheid”. Ook vertelden ze het prachtige nieuws dat ze plannen hadden om te gaan trouwen. Na zoveel lief en leed samen te hebben gedeeld met Jacky zou het wel heel mooi zijn als Jacky op die dag, op dat bijzondere moment, de ringen zou kunnen brengen… We keken elkaar aan en wisten allemaal dat dat misschien wel eens een onvervulde wens kon gaan worden. De trouwerij was ruim een half jaar later gepland. We keken naar Jacky die met grote ogen terug keek en zijn koppie een beetje schuin hield. We besloten unaniem om ervoor te gaan.

We haalden voor de derde keer weefsel met de tumor weg en lieten de wond gecontroleerd dichtgroeien. Deze zomer kwam het pas getrouwde stel met de prachtige foto naar de praktijk om te bedanken voor onze inzet en zorg voor Jacky. De foto legde ik in mijn auto, nam ‘m mee naar huis. Ik wilde het moment dat we iets voor elkaar hebben betekend nog even vasthouden. Tevreden startte ik de auto. Inmiddels heeft een vrolijke Jacky zich alweer gemeld voor de enting. Ook hij zag er tevreden uit.

<< Ga terug